Loreena McKennitt urodziła się 17 lutego 1957r. w Morden w Kanadzie, gdzie spędziła dzieciństwo, pośród kanadyjskiej prerii. Miejscowość ta zamieszkiwana była przez potomków imigrantów pochodzenia irlandzkiego, szkockiego, niemieckiego, islandzkiego. Loreena pochodzi z rodziny irlandzko-szkockiej. Jej rodzice to Jack i Irene McKennitt. Można by powiedzieć, że to właśnie tutaj, w Kanadzie, była poddana wpływom międzykulturowym. W lokalnej społeczności wiejskiej, Loreena znana była z żywiołowości wykonania szkockich tańców góralskich. U początków swojej edukacji muzycznej pobierała lekcje śpiewu oraz gry na pianinie; śpiewała również w chórze kościelnym. Matka jej była pielęgniarką, ojciec handlarzem bydła.

"Była to społeczność ludzi skromnych, głównie imigrantów. Walka o przetrwanie była na porządku dziennym, a wpływy kulturowe w szerszym tego słowa znaczeniu były ograniczone. Pomimo tego, że przodkowie mojej rodzimy pochodzili w głównej mierze z Irlandii, 'celtyckość' w sensie muzyki, czy opowieści przekazywanych z pokolenia na pokolenie, była obecna w moim wychowaniu w bardzo ograniczonym zakresie." - wspomina Loreena McKennitt.

Po okresie dorastania spędzonym w Morden, Loreena wyrwała się w szeroki świat. Pierwszy raz zetknęła się z folklorem celtyckim w klubie folkowym w Winnipeg.

"Pierwszym krokiem stała się dla mnie muzyka celtycka. Jej brzmienie przyciągało mnie w sposób nieomal instynktowny. Stała się dla mnie kołem napędowym moich historycznych poszukiwań w stopniu, który przerósł moje wyobrażenie." - mówi Loreena.

To właśnie w Winnipeg zaczęła studiować weterynarię. Później jednak studia porzuciła i przeprowadziła się do Stratford, w prowncji Ontario; osiedliła się na stałe na pobliskiej wsi. Był to rok 1981, miała wówczas 24 lata. W Stratford wystąpiła na Festiwalu Szekspirowskim, gdzie szybko doceniono jej umiejętności kompozytorskie i wokalne. Była wtedy rozkochana w poezji W.B. Yeatsa i w muzyce bretońskiego harfisty Alaina Stivella, dzięki któremu zainteresowała się harfą oraz poczuła lirykę irlandzkiej muzyki ludowej. W roku 1982 odwiedziła po raz pierwszy Irlandię i odnalazła podobną lirykę w atmosferze tego kraju i duchu jego narodu. Po powrocie z Irlandii włożyła cały swój rozbudzony celtycki zapał w interpretację wiersza W.B. Yeatsa "Stolen Child" (Uprowadzone Dziecię).

Loreena zakłada własną firmę fonograficzną i nagrywa pierwszy album.

Wkrótce, zachęcona lekturą poradnika Diany Sward Rappaport "Jak nagrać i sprzedać własną płytę" założyła firmę fonograficzną - Quinlan Road. Zaledwie 3 lata później, w roku 1985, nagrała swój pierwszy album Elemental. (miała wówczas 28 lat). "Elemental" był w postaci kasety z 9 utworami, którą zaczęła sprzedawać wprost z samochodu, oddawała w komis w księgarniach, sklepikach muzycznych lub sprzedawała w bezpośrednim kontakcie ze słuchaczami jako uliczny grajek. Do 1990 roku udało jej się sprzedać w ten sposób 100 tysięcy kopii swojego albumu i ten sukces pozwolił jej na sfinansowanie kolejnych 2 albumów, To Drive The Cold Winter Away (1987) i Parallel Dreams (1989).

Media dostrzegają Loreenę.

Dzięki tym sukcesom media powoli zaczęły dostrzegać Loreenę. Spory rozgłos zapewniło jej wystąpienie w półgodzinnym programie telewizyjnym Breaking the Silence (Przerwanie milczenia) w trakcie Letniego Festiwalu Adrienne Clarkson (CBC, 1988). Do końca lat osiemdziesiątych Loreena dawała koncerty w całej Kanadzie, a jej koncerty cieszyły się dużym zainteresowaniem. Zaczęła też koncertować poza Kanadą. Kolejnym ważnym krokiem w jej karierze było wydanie albumu The Visit w 1991 roku. Na albumie ym Loreena poszerza swoje muzyczne poszukiwania o brzmienia rodem z Indii i bliskiego wschodu. Do tej pory Loreena zajmowała się osobiście dystrybucją i marketingiem swoich płyt, ale ogromny popyt i wzrastająca popularność sprawiły, że powstała potrzeba nawiązania współpracy z profesjonalną i komercyjną wytwórnią. Podpisała kontrakt z Warner Music, ale do tej pory wszystkie jej płyty są osiągalne poprzez zamówienia pocztowe za pośrednictwem niezależnej wytwórni Quinlan Road.

Podwójna platynowa płyta dla The Visit.

Album The Visit odniósł spory sukces. Loreena została uhonorowana podwójną Platynową Płytą oraz Juno Award w 1992 roku (jest to kanadyjski odpowiednik nagrody Grammy). Kolejny album (The Mask And Mirror) został sprzedany w liczbie ponad miliona egzemplarzy w Kanadzie, USA i Europie. Na tej płycie Loreena kontynuuje muzyczną podróż z poprzedniej płyty: można spotkać brzmienia hiszpańskie, bliskowschodnie, również afrykańskie. Jednym z najważniejszych tematów tej niezwykle uduchowionej płyty są religijne poszukiwania. We wrześniu 1997r. Loreena wydaje album The Book of Secrets i ta płyta jest potwierdzeniem tego, co sama Loreena mówi o sobie: "jestem kompozytorem-podróżnikiem". Swymi podróżami tym razem dosięgła takie krainy jak Włochy, Bałkany czy Rosja. Najnowsze dzieło Loreeny, to wydana w 2006 roku płyta "An Ancient Muse". Można powiedzieć, że jest to muzyczna kontynuacja albumu The Book of Secrets.